Студенттер шығармашылығы


    Әуезов Нұргелді

     П-14-1 тобы студенті

Бейтаныс қыз

 

Ойда жоқта кездесік біз өзіңмен,

Қуаныш лебі көрінеді көзіңнен.

Бейтаныс қыз қайдан келдің бұл жерге

Танысуға жігіт құмар өзіңмен

Қайдан келіп едің сен қаламызға,

Қызғаныш от салдың ғой арамызға.

Жүрек сырын айтуға өзің арнап

Бейтаныс қыз сені іздеп барамыз ба?

Көргеннен көз жанарың қарып кетті

Жігіттер сөз қаталмай қалып кетті

Бейтаныс орта ғой бұл жер,-деді де

Жетелеп жеңгең келіп алып кетті

Жанарың жалт-жұлт еткен жалын бе еді

Жеңгеңе сенің сырың мәлім бе еді

Таныса алмай арманда  қалдым менде

Лаулаған  қайда қоямын жанымды енді

Бейтаныс қыз қай жерден келдің екен

Қай ауылдың аруы болдың екен?

Жалтақтап көп артыңа қарай бердім

Қай жігітті ұнатып қалдың екен

Каспий мұңы

 

Солқылдатып Каспий төсін кеулеуде

Мұнайы көп – деп басқаға да кел-деуде

Ата жұртты аялайық,- деген сөз бар

Қалып кетті ұмытылып белдеуде

 

Кәрі  Каспий жатырсың ба идіріп

Кез-келгенді төскейіңе сыйдырып

Обал болды обал болды қайтейін

Шекпендіге айтқаным ғой тидіріп

 

Жоғарыдан шешімдер жоқ  ұтымды

Тоқтатуға кім шығарар үкімді

«Кәрі Каспий» атағың бар қайтейін

Сорып жатыр мұнай ғой деп сүтіңді

 

Сора берсе сүт орнынан қан шығар

Қан шыққасын арпалысып жан шығар

Кәрі жүрек ашуланса долданып

Беті аулақ дүлей күші бар шығар

 

Қарашаның жетпес айтса арызы

Біззге жоқ қой Каспий берер қарызы

Ашуына тимейікші теңіздің

Сол-ақ болсын адамзаттың парызы

 

Каспий мұңы менің мұңым ағайын

Каспий мұңы сенің мұңың ағайын

Олай болса қасірет қамыт кимесін

Каспий мұңын естеріңе салайын


 

     Рамазан Тансыкбаев

      ЭК-14 тобы студенті

Eсіңе мені алғайсың..           

(Мұқағалидің ізімен)

 

Таулар тыныш тұрғанда,

Көк орай шалғын бауларға,

Көк нөсер құйып жауғанда,

Есіңе мені алғайсың.

Кешіңде батып,күн шығып,

Жалғыз боп қалып,тұншығып,

Сырыңды сақтап сарғайып,

Айталмай енді жүргенде,

Есіңе мені алғайсың...

Көшеде жұпты көргенде,

Сарылып жалғыз жүргенде,

Ішіңнен тынып мұңды боп,

Сыртыңнан жалған күлгенде,

Есіңе мені алғайсың...

Қайғыны жалғыз жеңгенде,

Мұңыңды өзге көргенде,

Сырыңды айтып жарылып,

Қуанып шын күлгенде,

Есіңе мені алғайсың..

Бақытты тауып күлгенде,

Өзгені шын сүйгенде,

Қайғы сыйладың неге деп ?!

Қызықты тəттіт күндерде,

Есіңе мені,есіңе мені алғайсың.

                                                    

Қазағым....

 

Қазағым деп соғып тұр жан жүрегім,

"Батыл халық" деп айтам мəңгі елім.

Саған жетер жер жоқ бұл жаһанда,

Елімменен мақтанып мен жүремін.

Аспаны ашық,əр қашан күні нұрлы,

Елім менің жез таңдай,батыр ұлды.

Дүйім жұртқа танытқан Қазақ атын,

Баға жетпес жер бетінде Қазақ Ұлы!

Ұлысың сен əрқашан жер бетінде,

Бейбітшілкі орнытқан өз жеріне,

Қазаққа жететін халық қайда?!

Барма екен ұлан ғайыр жер бетінде.

Сырты сынық болсада,іші бүтін,

Көрсетпейді өзгеге ала түтін.

Бірліктен таймаған мықты елміз ,

Бірлігімізді бұзалмас мүмкін ешкім.

Туымыз бар көк аспанда қалықтаған,

Тарихың бар айтуға жалықпаған.

Бейбіт елміз мəңгілік жер бетінде,

Тыныштық тілеуден еш жалықпаған.

Ұлы елміз əр қашан мақтан тұтар,

Тамсанып қарасын өзге жұрттар.

Қазақты білмейтіндер көкімеңдер,

Қазақтан асалмайтын қанша ұлт бар!                  

Кездескелі көп емес, санаулы күн,

 

Жүрегімнен неліктен жыр ұрладың?!

Ғашықтық əдемі боп көрінгенмен,

Айтасың махаббаттың мұңды əнін.

Сезбейсің сезімімнің шын сырларын,

Ұғынуға болмай ма сөздің мəнін.

Түсінбесең құлағыма сыбырлай кет,

Жүрекпенен тағы да жыр жолдармын.

Көздерімнен байқамай жүрсің əлі,

Сен көрмейсің, басқаның білді бəрі.

Сезім бар ғой,сезім бар жүрегімде,

Махаббаттың заңы солай, кім кінəлі?!

Мейлі білме, сезбегін, ұғынба сен,

Бұлбұл болып сайрамассың бағымда əсем.

Көздеріме елестеп келгеніңмен,

Орнамадың жүрегімнің төріне кең.

Келші бермен, кел менің жүрегіме,

Аққу сынды жүзерміз айдын көлде.

Бақытың боп өтермін мəңгілікке,

Кең етек жай жұдырықтай жүрегімде...


 

   Койчкулов Жанұзақ

    УиА-14 тобының студенті

Үміт пен сағыныш

 

Шексіз әлем, шексіз ғалам

Көз тігерме мылқау мына іздерге.

Өңсіз далам, енсіз далам

Оянарма?

Біз жылаған түндерде.

Ең жаманы, көзсіз жаман көре тұра, қарамайтын біздерге

Ең қиыны - тексіз адам

Мына өзің, өзің екенін білгенде.

Сіздер үшін сөзсіз қадам

Тілек тілеу мешіттегі мінбе де.

Ей сабырлық сенсіз қоғам

Шүкіршілік етер ме еді күндерге.

Ей адамдар!

Өмір дейтін - арнасы көп ағындар,

Өмір дейтін - жылуы жоқ жалындар.

Бекем буғам бес күнімде белімді

Бірақ менде ойланатын уайым бар.

Ей адамдар!

Сіздің өмір сәулелі ме, нұрлы ма еді,

Сіздің өмір қандай екен кім біледі?

Біздің өмір қара түстен басталады,

Біздің өмір көрмейтіннің мұң жүрегі.

Ей адамдар!

Көргім келді  қара жерге гүл шыққанын,

Жасыл әлем, табиғатын, құрлықтарын.

Өкпелемей өте берем, қайтер едім...

Көрген сайын үмітімнің тұншыққанын.

Ей адамдар!

Жарық әлем мына маған - тек мүсін,

Тағдырымның көре тұрып тепкісін.

Жалғыз жүрек ішінде ұлы арман

Көргім келді анашымның бет-жүзін.

Ей адамдар!

Уақытым жоқ әлі күнге ерте дейсің,

Қанағатсыз бес күніңе еркелейсің.

Жас толтырып жанарыңа неліктен,

Кеудеңдегі күпірлікті өртемейсің?!

Ей адамдар!

Мерейіңді шарасыздық өсірмейді.

Талпынып, айналаңа көсіл мейлі.

Кеудесінде жарығы жоқ адамдар

Сыртымнан кейде мені соқыр дейді

Ей адамдар!

Күлкі сыйлаң, жанары жоқ шырайға

Айтыңдаршы көзсіз адам құлай ма?

КүнәҺар ғып кемсітуге жарайсіңдар

Жазығы жоқ жанды келіп құдайға!

Ей адамдар!

Мұңаймаңдар, бір ағаттық үшінде,

Сиқырлық бар бір ғажайып үнінде.

Күн мен Айды көресіңдер тамсанып

Мен бүгін бұлтты көрдім түсімде.

Ей адамдар!

Мен білемін, гүл шығады көктемде,

Күлімдеймін өз уақытым жеткенде.

Жанарымның нұрын берсе бір Алла,

Көресіңдер қол бұлғаймын ертеңге.

Ей адамдар!

Мен білемін, мейірімі бар жүрек көп,

Ақ сезіммен ақтарылған тілек деп.

Жаратқанның көзі түссе маған да,

Жүремін ғой ата-анама тірек боп.

                    **********

 

Ол кездері ...

 

Алмасатын күнім түнге кешегі,

Білінбейді-ау уақыт шіркін есебі.

Есейгесін еркелікті жоғалтып,

Аңсап тұрам бала кезді, көшені,

Ол кездері жүретінбіз бірге нық.

Ойнауға да, ұйықтауға да үлгеріп,

Безгектетіп көше бойы, иттерді

Ақырында қалатынбыз күрмеліп.

Ол кездері жалаң аяқ, жалаң бас!

Бәрі бізге дос, бәрі бізге замандас

Дәл бүгінгі бойжеткендер қатары,

Дәл кешегі бүлдіршіндер қолаң шаш.

Сезінетін жүйріктей бір, айдағанда,

Ол кездері көлігіміз тек шайтан арба.

Тізеге таңба салдық оңбай құлап

Жарысып желмен бір сәт ойнағанда!

Ол кездері теледидар жақын көріп.

Біріміз патша, біріміз батыр болып!

Әттең-ай уақыт бізге бағынбаған

Келе сала бала шақтың сәтін бөліп.

                    **********

 

 Бұл заманда ...

 

Бүгін міне, жыр төксін қалам сыры

Тілге тиек етіп ащы "шындық" ...

Басым болып тұрғасын заман сыны,

Ар-намыстан ақшаны тәтті қылдық.

Сәт сайын,жоғалғасын адамдығы,

Сүрінгенді демемей қатты күлдік.

Арамдығынан азайып адалдығы,

Беруді ұмытып алуды жақсы білдік.

Ақтығына ақыл айтар қарт азайды,

"Картамен" уақыт өткізіп бар білгені,

Әжемізде қоймайды-ау ақ самайлы

Өсекпен кеш батырып сәл күндегі.

Имансыз жастар жайлап бар маңайды

"Сақауға" айналды-ау тар тілдері,

Ескі деп ата дәстүрінде ар санайды

Өсіп келе жатқан ұрпақтың әр тізбегі

Отырады көк жәшікке телміріп,

Отбасымен тапжылмай жарты күн

Қалғанбызба әйтеуір көндігіп,

"Санамызды"да улап алды шын

 Өзге елдің әртістерін сөз қылып

Тыңдайды шет елдің қалдығын,

Қылам десең өз ұлыңды ер қылып

Жөнде бүгін тәрбиеңнің барлығын.

                     **********

Маңғыстау маңдайым, бұл өлкеде

Басынан ала бір бұлт көшеді,

Тарихымен табысып, жұрт кешегі.

Қойнауында берекесі бес елі

Айдынында тұрақтап, құт кемесі

Бұл өлкеде

Салт-дәстүрім ара-жігі үзілмей

Аруларым күннің нұры жүзіндей

Тектілікті танытып табиғаты

Қала беред ата-баба ізіндей

Бұл өлкеде

Ар-намысы баршаға бас игілік,

Тағылымы талайға жас үйдіріп.

Ерлерімен еленер тарихтарда

Жауларын бүтіндей бас идіріп.

Бұл өлкеде

Қарттарына тізгіндеп ел билігі,

Бұйырыпты өзіне, өз мейірімі.

"Жеті қайқы" әнімен сусындатса,

Жырыменен тербепті "Бес жүйрігі"

Бұл өлкеде

Сауға сұрап басына қара жау да

Бес Шоқы, Отпан да бар Қаратауда

Тебіренсең кәрі Каспий толқынына

Келіп кет шағалалы жағалауға.

Бұл өлкеде

Басынан биік санап арды ғана,

Ыстығымен ерекше жарлы дала.

Дәл бүгінгі келбетімен Ақтауым

Болар бәлкім, ертеңгі мәңгі қала!

                    **********

Сырласу (М.Мақатаевтың әруағына арнау)

 

Мың тағдыр

Бір әлемнен үзілгенде,

Тарихы тереңге еніп, түзілгенде.

Өмір-уақыт, өмір-сынақ деген

Түк қалмас, құмдағы ізіңнен де.

Жыр жинақ

Өлең дейтін құдіреттен

Ғаламның беймәлім мұңы жеткен.

Қаламның ұшындағы сиясынан

Өлең қалды, естелік сүгіретпен.

Мағыналы, мағынасыз тіршіліктен

Өкіндіріп кей-кейде кырсық еткен,

Жақсылары жанымды ауыртқанда

Жамандары жасымды сүртіп өткен.

Махаббат

Сезім мен сенімдерден

Қасіретін, қайғысын көзім көрген.

Таңдай қақса есіл жұрт бір ойласын

Өмір дейтін өлеңге де негізделген.

Солай бәрі

Солай ғұмыр кешкен

Қалыбында қазынасы білінбестен

Жұмыр жүрек ішінен өлең туып

Жас буын сіздерге мұңым жеткен.

                    **********

 

Перзентік ой

 

Қайран уақыт...

Құбылғансың,

Қырық түрлі қылықпен,

Буырқансам түндігімнен үріккен

Дәуір көші дәрменімен дала кезіп,

Қасіреті - тарих түбі азу тіске іліккен..

Түлкі заман

Құйрығына сұм арқалап,

Берекесі бөлінген мың әр-тарап,

Мастанып опасыздар өкінбейді

Өтірігін өлмейтіндей тұмар санап.

Зарлы дауыс

Зәрін төгіп көмейден,

Қара бұлттың көлеңкесі кеңейген

Туған жердің кіндігіне туын тігіп!

Өңкей шірік

Отансыздар көбейген.

Не көрмеді!?

Қанаты кең қыран далам,

Құрғатып көз жасын, қуанбаған Әлихан,

Ахмет пен Міржақыптар

Алашпен атқа қонып ұрандаған.

Алаш, Алаш

Алашым-арым, сен едің,

Ел үшін өліп, өкініш өртеп өзегін

Өсиетпен өсіп-өнген халқыңды,

Әлихан ата... әруағыңмен демегін

Түсіме бір енші...


 

    Әуезов Дәуренбек

     СЭЗ-14 тобы студенті

Біз  көрмедік, бірақ…

 

Біз көрмедік, сұрапыл  соғысты,

Екі алпауыт қылыш сермеп тоғысты.

Ұлы Майдан, ұлдарын жұт қылған,

Көрмегенбіз, сол жылдарғы мың құрышты.

 

Бірақ, көрдік ардагерді жылаған,

Жанарынан шырай ағып құлаған.

Жас жанын жаудырған сол оқ жаңбыр

Ойып алып, сөнсе де үміт, шыдаған.

 

Біз көрмедік, Желтоқсанның суық желін,

Кимедік біз, қыңыр қыстың, ызғар кебін.

Ұл мен қызды жерге сүйреген кездерді,

Қорғаған бізді,  сол жастардың,соңғы демін.

 

Бірақ, көрдік қатысқан сол ібіліске

Ібіліс іліп алар, тылсым күшпе.

Сен бауырым, көру түгіл,елестетпе,

Есте болса...

...сол замандас  өмір сыйлады келешекке.

 

Кетпейді кешегі қыздар мен ерлер естен,

«Елім»-деп ғана сұм дауылмен ерегескен.

Мен үшін сол қандастардың дәрежесі...

Биік, мына, көрші көкке Эверестен.

 

Енді, міне, даңқы биік Егеменбіз,

Бәріміз де, «Қазақ» атты кемеденбіз.

Бес ондықтың қатарына кіруге,

Шыны керек, Елбасы демеген сіз.

 

Мақтан тұтам, елімнің сарбаздарын,

Рухы биік, ел қорғаған абзал жанын.

Мақтан тұтам, бүгінгі ел жастарын,

Ертеңге,  жазып қалдырар өз дастанын!!!

           

Мен-тәуелсіз елдің ұрпағымын

 

Елім деп жерім деп соққан жүрек шіркін

Таба аласың ба одан да бір кірбің.

Соқыр жетім,қол астына басқаның,

Қойнына ойланбастан кірдің.

 

Жүрегімді шаншытты-ау бұл азап

3 ғасыр болған өзге ге  мазақ.

Алдыңда тұр,тәуелсіз ер,мен-қазақ.

 

Мен-қазақ,тәуелсіз деп жырлаған,

Тәуелсізбін құлақ салғын сен маған.

Әпкемді, ағамды жерге сүйреген,

Ей,жауыздық көкті қараға бояған.

 

Мен-тәуелсіз елдің ұрпағымын!

Ертеңімде күн қарап елжіреген,         

Тербеген егемендік күлкімді мың.

 Елім менің - ұлылардың мекені

 

«Ел аузында ең құнды нәрселер болады»-деуші еді. Осы жолы да сол бағыттан таймапты. Бұл жолы ақылы дария, көпті көрген Қалдыбай қария жайлы болмақ. Жанға рух, жүрекке жылу беретін әңгімелері кез-келген пендені тебірентіп, еліктіріп жіберетіні анық. Құлақтан кіріп, бойды жаулап алатын әңгімелерге кімде-кімге жақ болары хақ. Менде осы оймен Қалдыбай қариямен жүздескім келіп, сонау Каспий мен арпалысқан, құралған жарты Алаштан, Батыс өңіріннен жол тартып, осы ауылға келдім. Ауылдың босағасын оң аяқпен басып кіргенім сол-ақ еді, көзіме бірден айрандай ұйыған халық түсті. Бұл бұқара тату-тәтті, отар қойлар қорасыз жатты, екі-үш келіншек бірігіп бір тандырға нанын жапты. «Сұлу табиғатқа тоймаған жан дүнием, осы сұлулықтың туған жерін дөп таптым-ау» -деп, дүйім жұртпен табиғаттың бір сырнайдың құлағында ойнағанына тамсанумен болдым. амсанып-таңданамын деп қарияның үйіне де шақ қалыппын. Міне, келдім. Табалдырықты аттап үйге кірдім. Төрде отырған қарияны көзім шалып, жәй ғана барып аман-саулық сұрастым.

«-Иә, қарағым! Қай өңірдің серісі болдың? Қандай жел сені маған әкелген, қандай бұйымтайың бар? Айт, қарағым!» -деді, тоғыз ондық жылды өткерген жүзін күлдіріп. Мен мән-жәйді түсіндіріп, қарияның жылы қабағына, шырайлы ашық жүзіне қуан қағып жауап қатып отырдым да...

«-Ата, осы Қазақия қалай дүниеге келді, ал сол кездің ақын-жазушылары ше?»-дедім. Осы сұрақтан кейін қарияның күлген көзі бір мезетте-ақ мұңға шомылып, қаяу түскендей болып жауап қатты...

Сондағы қарияның айтқаны:

Қилызаман, Керей менен Жәнібектің

Бел ортасын бермеген қаған Өзбектің

Басын қосу қырғыз бенен қазақтың

Деген сылтау, айласы болды Өзбектің

Бөлек шыққан «ҚАЗАҚ» болып төрт мыңым

Пана қылып,Ордабасы тауының шыңын

Күңгірт күздің көрсетпей бір жазығын

Бастан кешті қара бұлттың бұлыңғырлығын

Басын бастап Керей менен Жәнібек

Елді құрып, ел билеген Жәнібек

Керей уәзір, ақылшысы халықтың

«Кіріп қазаққа сол сәттері жаны» -деп

Бай бұл-ел, дархан дала,көлі менен дария

Сыйласқан кішісі менен қария

Барша елге «Қазақ алтынның халқы»

Деген шықты, бұл бәріне жария.

Бір жақтан қара қытай көре алмаған,

«Билеуші мен!» - деп, қанауыменен алдаған.

Мың әскерімен кіріп келген Қазақияға,

Құл мен күңге тоя алмай, күн салмаған.

Бір жақтан жоңғар деген жауымыз,

Тыныш болмай дархан дала, тауымыз,

Қалдан Серен қолтайшы салған әуре

Қаяу түсіп, тамырсыз қалды ауылымыз.

Қанша Батыр туды екен бұл жерде?

Қанша батыр төкті қан-тер де!?

Бөгенбай, Наурызбай мен Қабанбайлар

Тигізбей бастарын жерге.

Қанжар алып қолына, әр баласы,

Қорғап елін, келіп олардың санасы.

Көшпендіге жұт қонса шайқасып,

«Өзге елдің тимесін» - деп, жерге шанасы.

Талай хан қондырмай ұяға қарғаны,

Өз елінің қорғаны олар, ұлы тарланы

Бейбіт қуып, егеменді елді

Есімде кеңес келіп, жарғаны! -деп, жанарына жас алып, қас-кірпікке қар салып, ақ сақалын сипап отыра берді де: «Қарағым, мен Қазақияның қайран қайнар бұлағынан, бұқара қорғаушыларының демеуімен жайнар жарқын болашаққа жеткенін айтқан болатынмын, ал енді сонау қилы ғасырда әрбір пенденің жүрегіне үлкен рух сыйлаған, елімізде ерен еңбек еткен, терең ой тербеткен зиялылары жәйлі сыр шертейін.»-деді де, өз өлеңін жалғастырды:

 

Ең әуелі Абай ақын алтындай

Танынқан баршаға салтын бай

Бәйгенің бақ-атағын алатын

            Қазақ үшін...

           «Абай»- деген жүйрік алтын тай

Одан кейін, еске түсер Ыбырай

Сәкен, Жамбыл менен Сүйінбай

            Махамбет пенен Майлықожа

Сыйлаған түнекке түнгі жарық ай

«Үш бәйтерек», «Бес арысым» кемеңдер

Тек оларды халық жауы демеңдер

 Оралхан мен Әбіш, Бауыржан               

 Бәрімізді кем көрмеген бауырдан

 Пәк сезімде Мұқаңмен Фариза 

 Ақ сезімді алауытпай ауырдан

Осылайша, Қалдыбай атаның арқасында өзіміздің – Ұлы  Қазақияның кешегі мол  тарихымен тереңірек танысып, ақындардың сан қилы сырына қанық болдым.


 

    Ербол Эльдар.

     ЭК-15 тобының студенті

Тобыма арнау...

 

Әсем қыздар, сұлу қыздар, сұлусыздар,

Біз үшін орны бөлек дарасыздар.

Ата-анаға сүйікті баласыздар,

Болашақ жар, аяулы анасыздар.

Бір үйдің елігі мен еркесісің,

Біреуге сүп-сүйкімді тентегісің.

Бір жанға сенім артқан серігісің,

Бір елдің бүгіні мен ертеңісің.

Құттықтаймын бүгінгі мерекемен,

Құтты болсын мереке дүбірлеген.

Дүбірлетіп тойлауға дайын халық,

Мағанда шабыт беріп айқайлайық.

Қыздар тобымыздың гүлісіздер,

Гүлі болып әрқашан жүріңіздер.

Сіздерді шын жүрекпен құттықтаймын,

Осыдан артық сый жоқ білесіздер.

Группада болған бұрын староста,

Құралай талай жанмен қасарысты.

Бірақ та жеңілген жоқ әлі ешкімнен,

Қазақтың қызы сондай ар-намысты.

ЭК-15-ті мадақтайтын,

Наушник алуды ұмытпайтын,

Басқа қыздар дәл осындай бола алмайтын

Группада бір ақ қыз Нұргүлтайым.

Жалғастыра өлеңді әрі қарай

Айтуардың қыз жібегі болатындай

Мадина Айтуарға болама сай

Аллам екеуіңді екіге айырмағай

 Группаға келсе де осы жылы

Жатырқамай ортаға тез қосылды.

Әр жігіт нөмер сұрап сынып жүрген

Айтайын Әйгерімдей сұлуымды,

 Өз өзіне бағынбай құтыратын.

Білсе де білмеген боп отыратын.

Группа үшін бәрімен тұра алатын,

Сол үшін Нұрбануды ұнатамын.

 Группада үндемейтін бір жан бар,

Тәрбиесі ата-ананың сол болар.

Сабақ жайлы білгенін айтып берер,

Бізден басқа кімдерде Орынша бар

Кейбірі балаға ұқсататын

Сасқалақтап ассалаумағалейкум

Деп қал жағдай сұрасатын.

Айжан группадағы братаным,

 Ұзын бойлы қыпша бел, қырсық мінез,

Соңғы айтты деп сомпиып отқан бикеш.

Алияжан соңғы айтты деп ренжіме

Киткатыңды қайтарамын ертелі кеш.

Тағы бір жан айтылмады білесің бе.

Ол жанды алтын десем сенесің бе,

Біз үшін көп жүгіріп еңбек еткен.

Кураторлық міндетін өтеп жүрген,

Мың алғыс Ақниеттей жетекшіме.


 

    Жұмағазы Айдар

     СЭЗ-15 тобының студенті

Ата баба ерлігі ұрпағына аманат

 

Ата баба ерлігі ұрпағына аманат

Қазағымның даласы ұлан ғайыр атырап.

Сол далаға көз тіккен талай жаулар жатып ап.

Намысты қолдан бермеген

Кенесары,Наурызбай

Қабанбай мен Бөгенбай

Батыр бабаң емес пе?

Үш жүз қосқан Абылай.

 

Ата баба ерлігі ұрпағына аманат

Мәнгілік елді көздеген,

Отанын қорғап өзгеден,

Алаш жұрты ерлігін

Жеткізу қиын сөзбенен.

Ақтабанда шұбырынды,

Алқакөлде сұламай

Қазағым қалды құламай.

 

Ата баба ерлігі ұрпағына аманат

Ынтымақпен бірлік қонған қазақ елім,

Әрқашанда бейік болған рухың сенің.

Асқар тауың аспаныңмен таласқан,

Қазақстан айналайын байтақ жерім.

 

Ата баба армандаған

Арман болған мәңгілік ел.

Қазақстан байтақ далам

Тарихыңды жырлаған ер.

 

Дархан пейіл қазақ елі

Көңілі жомарт мәңгілік ел.

Баба өмірі азап еді

Мойымаған мәңгілік ел.

Елбасының ұрандаған

Идеясы мәңгілік ел.

Әлемде де орын алған

Алаш жұрты мәңгілік ел.

Тәуелсіздік ұранымыз,

Шарықтаған ұланымыз.

Ел қуаты артқан кезде,

Мәңгілік ел ұранымыз.

             *********

             Анама арнау

 

Қуанамын анашымның барына,

Ол жоқ болса жалғызсырап сағына.

Тәртіп берді,білім берді ол себебі,

Мынау бойда ағып жатқан қаныма.

 

Анашым байқап қалдым жанарыңнын қартайғанын,

Жүрегіңнің жапырағы сарғайғанын.

Ей аллам, анашыма ғұмыр берші,

Қаламаймын асылымның қартайғанын.

 

Анашым көздеріңнен айналайын,

Өзіңізді құшақтамай тұра алмаймын.

Бәріміздің қорғаушымыз болып келген,

Анашымды қорғап жүрші ей құдайым.

 

Жұмақ кілті аналардың табанының астында,

Аналарға жетпейді тауда, таста, тасқында.

Ей адамдар !сендер неткен бақытты,

Қастарыңда ана деген бақыт құсың бар.

Сұрақ

Сізге біздің жаңа веб-сайтты ұнайды?

Нәтижелерді қарау